Skip to Content

Út frá gefnum yrðingum og opnum yrðingum má mynda nýjar yrðingar og opnar yrðingar á ýmsa vegu. Hér að neðan er samantekt á algengustu leiðunum til að gera það.

Ekki

Fyrir sérhverja yrðingu p er ¬p (lesið: „ekki p“) sú yrðing sem fæst með því að neita yrðingunni p. Yrðingin ¬p hefur þess vegna alltaf öfugt sanngildi við yrðinguna p. Þessari staðreynd má lýsa með eftirfarandi töflu, sem sýnir sanngildi ¬p eftir ólíkum sanngildum p:

p ¬p
1 0
0 1

Dæmi:  

  • Látum p tákna yrðinguna „Reykjavík er höfuðborg Íslands“. Þá táknar ¬p yrðinguna „Reykjavík er ekki höfuðborg Íslands“, sem er ósönn.
  • Látum p tákna yrðinguna „Sólin er reikistjarna“. Þá táknar ¬p yrðinguna „Sólin er ekki reikistjarna“, sem er sönn.

Fyrir sérhverja opna yrðingu p(x) er ¬p(x) (lesið: „ekki p(x)“) sú opna yrðing sem fæst með því að neita p(x).

Ef A er mengi og p(x) hefur lausnamengið P í A, þá er lausnamengi ¬p(x) í A gefið með mengjamun A og P, þ.e. {xA¬p(x)}=AP.

Dæmi:  

  • Látum p(x) tákna opnu yrðinguna „x er slétt tala“. Þá táknar ¬p(x) opnu yrðinguna „x er ekki slétt tala“. Lausnamengi p(x) í menginu N er P={0,2,4,6,}, svo lausnamengi ¬p(x) í N er NP={1,3,5,7,}.

Og

Fyrir sérhverjar yrðingar p og q er pq (lesið: „p og q“) sú yrðing sem segir að p og q séu báðar sannar. Yrðingin pq er þess vegna sönn þegar yrðingarnar p og q eru báðar sannar, en annars er hún ósönn. Þessu má lýsa með eftirfarandi töflu, sem sýnir sanngildi yrðingarinnar pq eftir ólíkum sanngildum p annars vegar og q hins vegar:

p q pq
0 0 0
0 1 0
1 0 0
1 1 1

Dæmi:  

  • Látum p tákna yrðinguna „Tveir plús tveir eru fjórir“ og q tákna yrðinguna „Reykjavík er höfuðborg Íslands“. Þá er pq yrðingin „Tveir plús tveir eru fjórir og Reykjavík er höfuðborg Íslands“, sem er sönn því p og q eru báðar sannar.
  • Látum p tákna yrðinguna „Jörðin er stærri en tunglið “ og q tákna yrðinguna „Sólin er reikistjarna“. Þá er pq yrðingin „Jörðin er stærri en tunglið og sólin er reikistjarna“, sem er ósönn því q er ósönn.

Fyrir sérhverjar opnar yrðingar p(x) og q(x) er p(x)q(x) (lesið: „p(x) og q(x)“) sú opna yrðing sem segir að p(x) og q(x) séu báðar sannar.

Ef A er mengi og opnu yrðingarnar p(x) og q(x) hafa lausnamengi P og Q í A, þá er lausnamengi p(x)q(x) í A gefið með sniðmengi þeirra, þ.e. {xAp(x)q(x)}=PQ.

Dæmi:  

  • Látum p(x) tákna opnu yrðinguna „x er slétt tala“ og q(x) tákna opnu yrðinguna „3 gengur upp í x“. Þá táknar p(x)q(x) opnu yrðinguna „x er slétt tala og 3 gengur upp í hana“. Lausnamengi p(x) í menginu N er P={0,2,4,6,}, lausnamengi q(x) í N er Q={0,3,6,9,}, svo lausnamengi p(x)q(x) í N er PQ={0,6,12,18,24,}.

Eða

Fyrir sérhverjar yrðingar p og q er pq (lesið: „p eða q“) sú yrðing sem segir að a.m.k. önnur yrðinganna p og q sé sönn. Yrðingin pq er þess vegna ósönn þegar yrðingarnar p og q eru báðar ósannar, en annars er hún sönn. Þessari staðreynd má lýsa með töflunni að neðan, sem sýnir sanngildi pq eftir ólíkum sanngildum p annars vegar og q hins vegar.

p q pq
0 0 0
0 1 1
1 0 1
1 1 1

Dæmi:  

  • Látum p tákna yrðinguna „Banani er ávöxtur“ og q tákna yrðinguna „Esjan er jökull“. Þá er pq yrðingin „Banani er ávöxtur eða Esjan er jökull“, sem er sönn því p er sönn.
  • Látum p tákna yrðinguna „Jörðin er flöt“ og q tákna yrðinguna „Surtsey er heimsálfa“. Þá er pq yrðingin „Jörðin er flöt eða Surtsey er heimsálfa“, sem er ósönn því p og q eru báðar ósannar.

Fyrir gefnar opnar yrðingar p(x) og q(x) er p(x)q(x) (lesið: „p(x) eða q(x)“) sú opna yrðing sem segir að a.m.k. önnur af p(x) og q(x) sé sönn.

Ef A er mengi og p(x) og q(x) hafa lausnamengi P og Q í A, þá er lausnamengi p(x)q(x) í A gefið með sammengi þeirra, þ.e. {xAp(x)q(x)}=PQ.

Dæmi:  

  • Látum p(x) tákna opnu yrðinguna „x er slétt tala“ og q(x) tákna opnu yrðinguna „x er oddatala“. Þá táknar p(x)q(x) opnu yrðinguna „x er slétt tala eða x er oddatala“. Lausnamengi p(x) í menginu N er P={0,2,4,6,}, lausnamengi q(x) í N er Q={1,3,5,7,}, svo lausnamengi p(x)q(x) í N er PQ=N.